Aurkibidea:

Saiatuko gara hainbat testu tipo lantzen, ez iritzi-artikulua eta azalpen testua bakarrik. Esate baterako, literatura testuekin batera, honako testu hauek aztertuko ditugu: argudiatze testuak, txostenak, SMSak edo Telegram mezuak, posta-e mezuak, zinema-gidoiak, eskabide-orriak, inprimakiak, aurkezpen gutunak, curriculum vitaeak, lan eskaerak, administrazioko gutun formalak, jarraibide edo argibide testuak, liburu edo film baten kritikak, publizitate-mezuak, kronikak...


Izenburua

Testu-Tipo

Noiz

Ekarpenak Nortzuk

Info. Iturriak

Ereduak Non

Non Argitaratua



1
Gazteak eta konpromisoa
Gutuna (lagunartekoa)
2016 irailean






1
Gazteak eta konpromisoa
Iritzi-artikulua
2016 irailean






2

Azalpen testua
2016 irailean


Wikipedia
eu.wikipedia.org


3
Film baten azpitituluen euskaraketa, itzulpena
Azpitituluak (film, jatorrizko bertsioaren azpitutuluen euskaraketa)




Blog +
http://azpitituluak.com/osoak



Ikasle bikaina izateko dekalogoa
Dekalogoa




Nire blog Blog



Graffiti

Argudio testua





Blog




Azalpen testua
Urria



Blog




Laburpena eta iritzi testua










Film bati buruzko laburpena eta iritzia (kritika)









Inside out

Filmaren fitxa





Wikipedian



Eratostenes, Lurraren perimetroa eta radioa kalkulatu
Iritzi-artikulua




ZuZeu.eus blogean argitaraturiko iritzi artikuluari buruzko iruzkina.



figura erretoriko batzuk
Liburu bati buruzko laburpena eta iritzia (kritika)








Hitzak eta iruzkinak

Abestia










Film - Laburpena










Azalpen Testua





youtube



Matxismoa eta feminismoa

Iritzi testua










Liburu baten sinopsia eta iritzia




blog



Bidaia baten kronika
Kronika









Azalpen testua









istorioa, narrazio laburra









Iritzi Testua





Sustatu.com (argitaraturiko testu bati iruzkina)




Bideo bat +azalpena





youtube




azalpen dokumentala





Youtube.com (argitaraturiko abesti baten azpian abestiaren hitzak kopiatu ditut iruzkinen artean)




azalpen testua



















4 mezu laburrak lagunarteko erregistroarekin
11 mezu labur, 11 txio edo tuit ( >140 karaktere)



#literotua

Twitter




Esaldi esanguratsuak





Tatoeba.org




figura erretoriko batzuk
Azalpen testua




Zuzeu.com (argitaraturiko iritzi artikulu bati nire iritziarekin iruzkina egin diot)




Ikasturte amaierako kronika





























Guztira:

9 testu mota

40.000 karaktere koaderno honetan


30.000 karaktere gune publikoetan ARGITARATUAK




























Erabil ezazu zure buruari zuzentzeko zuzentzaile automatikoa: Xuxen


Ez ahaztu hiztegi zalantzak euskalbar tresnaren bidez argitzea.




GIZARTEA GAUR EGUN

Gaur egun, populazio gehienok teknologia asko erabiltzen du egunero aisian. Gehien erabiltzen den aparatu elektronikoa, mugikorra da. Nire ustez aparatu hauek erabilgarriak dira baina zenbait arrisku dakartzate.

Alde batetik, mugikorrak oso beharrezkoak dira gaur egungo zenbait lan edo aktibitate egiteko, aplikazioak erabiliz edo interneten bidez, lagungarriak dira. Adibidez, bidaia luze bat egiteko, ez da lagungarria izango lehen zeuden paper mapak; mugikorrean, aldiz oso erreza izango da erabiltzea; zein ibilbidea hartu behar duzun erakusten.

Bestetik, mugikorrak, oso erabilgarriak dira lagunekin edo familiarekin hitz egiteko kanpoan zaudenean. Honekin lotuta, sare sozialak daude, gehienetan lagunekin "txateatzeko" eta zenbait gauza konpartitzeko. Deiak, ere, asko erabiltzen dira bi pertsonen artean urrun daudenean.

Egia da, sare sozialak ez dira oso seguruak lagunekin hitz egiteko momentuan; oso arriskutsua izan daiteke pertsonen arabera; "Lagun gehiagorekin hobeto" pentsatzen dutenok, eta beste batzuk lagunekin edo familia artean erabiltzen dutenak. Honek, arrisku handia dakartza pribatutasun kontuetan. Edozein pertsona ez ezaguna, zure gauzetan sartu ahal da eta pribatutasun publikoa bihurtu. Hala ere, hau gertatzeko, oso gertagaitz da, gaur egun dagoen segurtasun mailarekin.

Sare sozialak buruarekin erabili behar dira, eta ez "lagun berrien" artean.

Ondorioz, mugikorrak, oso erabilgarriak dira eta gauza askotarako lagundu egiten du, baina segurtasun gutxi eta arriskuak saihestea kontuan hartuta.



AZALPEN TESTUA

Judo


Judoa, arte martziala, borroka kirola da, Japoniako jatorria. Japoniarrez, Judo hitzak “bide biguna” esan nahi du. Arte martzial honek, Jigorō Kanō sortu zuen 1882. urtean. Judoa, gehien praktikatzen den kirol nagusietako borroka estiloan sartzen da.


Judoa, kirol moduan desplazamenduetan espezializatuta dago, beso lokatura eta *ototz teknikak. Kirol honen gai nagusia defentsa pertsonala da.

Kirol honetan, berezia eta oso ezaguna den janzkera eraman behar da; “Kimonoa” edo “Judogi” deiturikoa; Honek, koloretako gerriko batekin ipintzen da (“Obi”), gradu-aren arabera. Zuri kolorearekin hasten da, ondoren horia, laranja, berdea, urdina, marroia eta azkenik, beltza. Beltzak, ere, gradu ezberdinak dauzka, “Dan”-etan neurtuta; (1. Dan-etik 5. Dan-era). Horren ondorioz, zuri-gorri koloreko gerrikoa jarraitzen dio; (6. Dan-etik 8. Dan-ra). Azkenik Gorri kolorekoa, 9 garrenetik azken mailara, 10 garrena. Kimonoa edo Judogi-a, kolore ezberdinetakoak izan ahal dira; zuria edo urdina (zuri kolorea ohikoena da). Urdin kolorekoa, edo beste batzuk, zuria ez dena, lehiaketetan soilik erabili ahal dira.

Janzkera hau, XX. mendean, Japoniarrak eramaten zuten.
Judo borroka, bi modu ezberdinetan sailkatzen da: Judo oinez eta lurrean:
Judo onez: Modu honen helburua, aurkari desoreka sortzea da.
Judo lurrean: Bi pertsonak beraien artean hartu behar dira leku txikia egoteko helburua, aurkakoak, hartu ezin izateko.






Gazteak gaur egungo gizartean


Gaur egungo gazteok, nahiz eta mundua nola dagoen ikusita, ez dute ezer egiten gizartea aldatzeko.

Alde batetik, gaur egungo teknologiarekin batera, gazteok oso erraz baztertzen dira bere mundutik mugikorrarekin jolasten edo bere lagunekin hitz egiten sare sozialetan. Nerabeak, gero eta aparatu elektroniko gehiago dauzkate, eta gero eta gehiago erabiltzen dute, gizarteari kasurik ez egiten.

Bestetik, nire iritziz, nerabeak askok egiten dute paso gizartez laguntzeari, ez dute ezertan laguntzen edo "solidarioak" izaten,beraiei ez zaie ezer falta; eta gero eta egozentrikoagoak dira, ez direlako beste buruan ipintzen, zen sentitzen duten ikusteko. Adibide gisa, etxeko lanak(garbitu, ordenatu, mahia prestatu...) egitea arren, ohean edo edozein lekutan mugikorrarein jolasten geratzen dira, ezer egin gabe.

Egia da, nerabe gehienok, ez dute gizartean laguntzen edo "parte hartzen"; beste partea, gogoz egiten dute lan. Teknologiako aparatuetan ez dute asko erabiltzen eta beste gauzetan aurrezten dute denbora;adibidez, etxean laguntzen dute, gurasoei lana kentzen diete, kasu batzuetan ere, dirua irabazteko lana hartzen dute edo gurasoen lanean laguntzen dute.

Hala ere, "gazte langileak" kalean edo beste lekuetan dagoen adibideak hartzen dute eta gehienok mugikorrarekin edo ezer ez egiten hasten dira.
Ondorioz, gaur egungo gazteok ez dute gehiegi gizartean laguntzen, beste batzuk baizik, bere bizitzan zer egingo duten dakiena.



IPUINA

Izenburua

Ez dakit zegatik hautatu dituzun ingeles izenak. Jatorriz Ipar Amerikako film eta bideojokoekin ohituta egongo zara... Ingelesez John, ez Jonh. (Hamaika aldiz erabil duzu Jonh)

Ekain arratsalde batean, lau lagun min, Jonh, Alan, Michael eta Trevor, klasean ari ziren ikasten eta ariketak egiten. Ordu batak eta erdiak ematean, ariketak egiten utzi zituzten eta jantokira joan ziren gose handiarekin.

Alanek, 16 urte zituen, mutil altua zen, ilehoria eta begiak, marroi kolorekoa. Oso ikasle ona zen, bere hiru lagun bezalakoa.
16 urte zituen, bere hiru lagun adin berdina. Fisikoan, kontrakoa zen. Baxua, ile beltza eta begi urdinak. Mutil oso zintzoa zen, eta ez zuen arazorik ematen.
Michael, altuera normala zuen, ile marroia eta begi berdeak zituen. Mutil honek, ordenagailuak eta edozein aparatu elektronikoei zuen gustuko. Oso ona zen elektronika gaian; eta klasan, “klaseko teknologikoa” deitzen zitzaion. Michael, talde honen burutsuena zen teknologia eta zientziatan.
Trevor, mutil baxua zen, begi marroi kolorekoak eta ile beltza zuen. Honek “kirol - autoak”asko gustatzen zizkion. Diruagatik gauza asko egiten zuen.
Jan ostean, lau lagunak, hurrengo urtean zer ikasiko duten batxilergoa hasi zuten hitz egiten:
- Zer gai hartuko duzu hurrengo urterako?- galdetu zuen Alan.
-Nik, zientzietan arituko naiz…-erantzun zuen Trevorek.
-Ni ere bai. Zuek bi; Jonh, Michael?
-Gu zientzietan ere arituko gara- Esan zuen Jonh
Laurak, guztiei entzutean zientzietan arituko zirela, klase edo batxilergo berdinean ikasiko dutela jakin dute.
Patio ordua amaitu zen, eta ikasle guztiak beraien geletara joan behar ziren. Orain zeuzkaten ordua, azkena izango zen, hurrengo egunean udako oporrak hasiko zirelako. Hau jakinez, irakasle bat etorri zen gelara, ikasleekin hurrengo urterako ikasteko gaiari hitz egiteko eta notak banatzeko banan-banan. Lagunok, irakaslearengana hurbildu ziren; Laurak nota oso onak zeuzkaten matematiketan fisika - kimika eta teknologian, batez ere Michael.
Klase ordua amaitzean, ikasle guztiak beraien lagunak agurtu eta etxera abiatu ziren.
Uda pasa ondoren, Jonh, Michael, Alan eta Trevor, batxilergo berdinean aurkitu ziren.
Gelara sartzen, lehenengo eta behin, ikasle berriak, aurkeztu ziren banaka. 21 ikasle zeuden klase horretan. Lehenengo egunetan lau lagunak, oso ondo ikasten ari ziren eta klasean oso ondo lan egiten zuten.
Egunak joan eta egunak etorri, lagun minak, beste lagun talde batekin elkartzen hasi ziren. Talde honek 3 mutil eta neska bat ziren: David, Alex, Ron eta Anne.
David, mutil oso altua zen, begi marroi kolorekoak eta ile beltza zeukan. Mutil honek ez zuen ezer ikasten eta egun osoa parrandan pasatzen zen. David, Michael bezala, asko gustatzen zitzaion teknologia aparatuak.
Alex, batez besteko alturakoa zen, ile kizkur beltza zeukan eta begi marroiak zeukan. Ez zen ikasle oso ona; debekatutako bigarren ebaluaziotik, asko aldatu zuen ikasketan begira. Lehen, asko ikasten zuen, baina batxilergo kurtso honetan, ez du inolako liburuak ukitzen.
Ron, ilehoria zeukan eta begi berde kolorekoak zeuzkan. Mutil baxua zen, oso burutsua. Ronen adimena ez zuen ikasketetarako erabiltzen, etxean eraikitzen zuen objektu elektroniko baizik.
Anne, Daviden neska-laguna zen, ile hori oso luzea zuen. Bere begiak urdin kolorekoak ziren. Anne, marrazketa teknologikoan oso ona zen, baina David bezala oso alferra zen lanak egiteko orduan, eta ikastean, oso gutxi ikasten zuen.
Bi lagun taldeak elkarrekin laguntzen ziren, patio edo jantokiko errekreo orduetan, juntatzen ziren jolasteko, irakasleak egunero bidalitako etxeko lanak egiteko…
Zortzi pertzon talde honek, oso ondo eramaten ziren, baina ikasketetan diferentzia oso nabariak zeukaten. Lehenengo lau lagunak, ( Jonh, Alan, Michael eta Trevor ), oso burutsuak ziren, baina bigarren lau lagunak, ( David, Alex, Ron eta Anne ) ez ziren oso burutsuak eta gauzak buruz gabe, ( bi aldiz pentsatu gabe ) egiten zuten. Lagun hauek elkarrekin bildu zuena, zientzia teknologia gaia edo “hobby - a” zen.
Egun batean, koadrila, parke batean geratu ziren. Bankuan eserita zeudenean, Michaelek, denda batera joatea proposatu zuen:
-Gose nago… supermerkatu batera joan ahal gara ?-galdetu zuen bere lagunei.
-Ongi da, goazen.-erantzun zion Annek.
Koadrila guztia supermerkatu batera abiatu zen zerbait jateko erostera. Bidean, Davidek, karterarik ez zeukala konturatu egin zen.
-Michael, dirurik soberan daukazu niri uzteko?- galdetu zuen Davidek.
Ez, diru justutxo daukat- erantzun zion Michael-ek.
Merkatura heltzean, Michael eta Anne, barrura sartu ziren. Barruan, MIchael, goxoki saltzen duten lekuan joan zen. hor, bost minutu egon zen goxokiak aukeratzen eta hartzen.
Goxokiak hartuz gero, saltze- kaxetara hurbildu zen goxokiak ordaintzeko. Heltzean, ez zuen bere laguna ikusi; Michael, kanpoan egongo zela pentsatu zuen, eta merkatutik atera zen. Ateratzean, Anne kanpoan ikusi zuen tarta zati bat jaten. Michael harrituta geratu zen, merkatutik ateratzen ez ziolako ikusi :
-Zergatik etorri zara hain azkar?- galdetu zion Michael.- merkatutik ateratzen ez zaitut ikusi!
-Tarta hau hartu dut!- erantzun zion Annek ahoa betetarekin.
-Tarta hori ordaindu duzu, ez?
-Ez; errez - errez lapurtu dut.
Michael, harrituta geratu zen Anneren portaerarekin. “Inoiz ere ez dut ikusi neska bat lapurtzen.” pntsatu zuen Michaelek bere barruan. Michael, hiru pertsona falta zela konturatu zen; buelta eman zuen, supermerkatuari begira, eta Jonh, Alan, eta Trevor ikusi zien merkatutik irtetzen. Michael, beraiek ere lapurtu zutela uste zuen momentu batean.
-Zertarako joan zarete zerbait erostera?- Michael
-Ez dugu erosi, lapurtu egin dugu- arrazoitu zuen Trevorek.- apostu bat izan da.
external image Willys_stormarknad_Norrk%C3%B6ping_april_2005.jpg

Annek, Michael-i kontatu zion zer pasatu zen hauek hiru lapurtzeko:
Trevorekin apustu bat egin zuen. Merkatu barruan sartzen bada Jonh eta Alanekin eta zerbait lapurtzen bazuten, 20 euro emango zien. “Erosketak” bukatu egin zutenean, parkera bueltan joan ziren. Heltzean, oso berandu egin zen banku batean eserita egoteko eta hitz egiteko. Bakoitzak beraien etxera joan ziren; hurrengo egunean ikastola edukiko dutelako.
Jonh, Alan eta Trevor, lapurtzeari gustua hartu zioten, erreza zela uste zutelako.
Aste bat pasa zen, zortzi lagunak, berriz ere parkean geratu ziren. Lagunak gutxinaka etortzen ari ziren, beti bezala. David-ek, “aktibitate” bat proposatu zuen: Media Mark dendara joatea eta dirurik gastatu gabe, mugikor bat lapurtzea. Michael-i idei hori ez zitzaion asko gustatzen; hurrengo egunean, larunbata, ez zen bakarrik geratuko. Orduan, beraiekin joatea adostu zuen.
Guztion artean, plan bat egitea pentsatzen hasi ziren: Lapurreta honen protagonistak, Jonh, Alan eta Trevor izango dira. Hirurok, dendara sartuko dira; Trevor, langile bati, mugikor garestiena erakusteko eskatuko du. Ondoren, Jonh, errezepzioaren beste aldean dagoen pertsonari, Trevori migikorra erakusten dagoen pertsonari deitzea eskatuko du. Langilea, errezepziora joaten denean, Trevorek, mugikorra hartuko du eta horren ordez gezurrezko mugikorra ipiniko du mahai gainean. Gero irteerara abiatuko da mugikorra poltsikoan edukita. Alan, sarrera zaintzen dagoen poliziari despistatuko dio. Jonh, langileari galdera tontoa egitean, sarrerara ere abiatuko da. David, Alex, Ron eta Anne, bezero bezala sartuko dira hasieran, dena ondo dagoen kontrolatzeko.Guztiei ondo iruditu zitzeien plana, Michael baizik, horregatik kanpoan itxaron egingo du. Hurrengo eguneko lapurreta plana oso azkar planteatu zuten; erraza.
Larunbat arratsaldean heldu zen. Lagun taldea, parkean geratu ziren, Media Mark-era autobusez joateko. Gutxinaka iritsi ziren. Guztiak zeudenean, autobusa hartu eta dendara abiatu ziren. Autobusa, merkatalgunera iritsi zen; koadrila, autobusetik jaitsi eta dendara abiatu ziren.
-Guztiok dakizue zer egin behar duzue?- galdetu zuen Trevorek, bai erantzuna itxaroten.
-Bai!- erantzun zuten guztiok batera.
Dendara heldu zirenean, guztiok sartu egin ziren arreta deitu barik. Trevor informazio lekura hurbildu zen:

-Kaixo, arratsaldeon!- agurtu zion Trevorek.-Zein da gaur eguneko mugikor indartsuena?Zein ezaugarri ditu?

Langileak kaxa batetik mugikorra atera zuen Trevori erakusteko. Bitartean, Jonh, dendako idazkaritzara hurbildu zen:

-Arratsaldeon. - agurtu zuen horko langileari.- Arazo bat daukat nire mugikorrarekin. ez du funtzionatzen.

Barruan zegoen langileak, Trevori laguntzen zegoen langileari megafoniaz deitu zion, bere mugikorraren “arazoa” konpontzeko. Langilea, urruntzen joaten zenean, Trevorek, mahi gaineko mugikorra aldatu zuen, bera poltsikoan zeukan gezurrezkoaren ordez. Ondoren, Alan

sarrera zaintzen zegoen poliziari despistatzen hasi zen. Poliziak, sarrera ez zegoenean begiratzen, Trevor dendatik atera zen mugikorrarekin. Bitartean, Jonh, langilearekin hitz egiten zegoen bere mugikorrak ez zuela funtzionatzen. Langileak, amata eta piztean, ondo zegoela ikusi zuen eta mugikorra, Jonh-i bueltatu egin zion. Jonh dendatik atera zen, Bezero papera moduan egiten zeuden lagunekin.

Azkenean, lagun guztiak, kanpoan geratu ziren. Guztiak kanpoan zeudenean, presaka autobus geltokira joan ziren. Autobusa etortzean, guztiak presaka igo ziren eta merkatalgune horretatik ihes egin zuten.

Autobusa, Daviden etxe alboan utzi zieten. Koadrila, Daviden etxera abiatu ziren. Etxean, mugikorra saltzen saiatu ziren, diru handi bat irabazteko.

Bi urte pasa ziren, Koadrila banandu zen, unibertsitate ezberdinetan joan zirelako. Jonh, Alan, Trevor eta Michael, heldu egin ziren; 18 urte zituzten, baina lapurretak egitea gustuko zuten, ez zuten aldatu bi urte honetan. Ikasketetan ez zuten aldatu, Oso jakintsuak ziren, baina gauzak egitean burua ez zuten erabiltzen.

Unibertsitateko lehen ebaluazioa, oso ondo joan ziren; asko ikasten zuten eta nota oso altuak ateratzen zuten. Berriz ere, lau lagunak aspertzen ziren eta beste lapurreta bat planteatu nahi egin zuten. Gero, lortutako diruarekin, unibertsitatea ordaindu ahal izateko.

Lau lagunek, Trevoren etxean geratu ziren beste lapurreta bat egiteko. Lapurreta hau lehena baino zailagoa izango da; armak erabiliko dutelako. Lagunek hitz egiten hasi ziren lapurretari buruz eta planteatzen:

Lapurreta hau gasolindegi batean izango da. Lau lagunek autoz iritsiko dira; Michael, autoan geratu egingo da, ihes azkarra egiteko. Trevor, Alan eta Jonh, gasolindegi barruan sartuko dira. Trevor, langileari labana batekin dirua eskatuko du. Alan, argi foku batekin, barruan dagoen kamara batera argi zuzena emango dio, hau ezer ikustea uzteko. Jonh, azkenik, barruan dauden pertsonak kontrolatuko ditu.

Hurrengo eguna iritsi zen. Lau lagunek, Michael-en etxean geratu ziren guztia prestatzeko; labanak, argia, eskularruak… Denak amaitu zuten bere gauzak prestatzen, garajera joan eta autora igo ziren. Gasolindegiko bidea hartu zuten. Heldu zirenean, arreta deitu barik autoa gelditu zuten.

-Guztia prest daukazue?- galdetu zuen Trevor-ek

-Bai!-erantzun zuten hiru lagunek.

-Michael!- deitu zion Trevor.-zuk autoan itxaron, minutu bat ere ez iraunduko du!

Jonh, Alan eta Trevor gasolindegi barruan sartu ziren:

-Geldi mundu guztia!-oihukatu zuen Treborek.-hau lapurreta da!

Trevor, langileari labanarekin apuntatzen zegoen bitartean, Jonh, langileak kaxa batean zeukan pistola hartu eta reheneak zaintzen hasi zen. Segituan, Alan, bere linterna argiarekin kameratara apuntatzen hari zen; argi zuzena emateko eta honetan, ezer ikuztea uzten. Langileak, diru-kutxatik dirua ari zen ateratzen, minutu bat itxaron gabe, Jon, Alan eta Trevor, gasolindegi barrutik atera ziren eta autora abiatu ziren azkarregi. Michael, edozein lekutan ezkutatzea saiatu zen.

-Hemen ondo gaude ezkutatuta- Michael

-Poliziak gure matrikula daki, ezin gar ezkutatu!- ohiukatu zuen trevor-ek.

-Ez kezkatu, autoaren atzeko partean, bi gezurrezko matrikulak dauzkat zenbaki ezberdinekin.- Erantzun zuen Michael.

Michael autotik atera zen, atzeko atea zabaldu zuen eta bi gezurrezko matrikulak hartu egin zuen. Gero, matrikulak aldatu eta berriz maleteroan sartu egin zituzten. Erdi ordu ezkutatuta pasatzean, leku horretatik atera ziren eta Michaelen etxera abiatu ziren dirua kontatzeko eta ezkutatzeko. Heltzean, Michael, bere autoa garajean sartu zuen eta bere logelara joan ziren. hor, poltsetatik dirua atera zuten .

-Zenbat euro hartu dugu? - galdetu zuen Jonh-ek

-Bostehun euro txarto ez badu kontatzen… - erantzun zion Michael-ek

Dirua, lauren artean banatu egin zuten, 166 euro bakoitzeko. Bigarren lapurretatik ondoren, lau mutilak, ikusi dute, lapurtzean diru erraza irabazten dutela, eta hori motibatzen die lapurkeri gehiago egitea; horrekin bizi daitekeela pentsatzen zutelako.

Lapurrak, duela pare bat aste, gasolindegi batean lapurtu dute, eta horrela, onura ekonomikoa eman die, baina gutxi iraun zieten, dirua edozein astakerietan gastatu zutelako.

Arrazoi horrengatik, era berdinean diru gehiago hartu edo lortu ahal zutela pentsatu zuten. Baina aldi honetan ez zuten nahi diru gutxi irabaztea. Aldi honetan, diru gehiago irabaztea nahi zuten, gauza gehiagotan dirua gaztatzeko.

Lapurrak, Michaelen etxean geratu ziren, hau guztia antolatzeko. Lapurreta honetan, hobeto planifikatu behar dute, diru gehiago “jokoan” zegoelako. Baina, arrisku handia zeukaten; kartzelara joan ahal ziren erraztasunez… hamazortzi urte zeuzkatelako.

Lau lagunek, beraien lanak banatzen dituzte, lapurtzeko lekua bilatzeko. Egun batzuetara, Michael Bilaketa asko egin ondoren, leku bat aurkitu zuen lapurreta egiteko. Bitxi denda bat aurkitu zuen, hiritik urrun, merkataritzatik urrun eta jende gutxi egoten den leku batean.

Orduan, Jonh, Trevor, Alan eta Michael, beraren etxera bueltatu zuten lapurreta antolatzen zeuden lekuan. Michaelek, besteei kontatu zuen bitxi dendaren buruz:

-Bitxi denda bat aurkitu dut!- Michael

-Oso ondo, Michael!- Trevor-non dago?

-Ez dago oso urrun.- Michael.

Michael-ek, hiru lagunei kontatu zien, bitxi dendan, balio askotako bitxiak daudela, eta oso txarto dago zainduta. Gero, lau lagunen artean, lapurreta egiteko planikfikatzen hasi ziren, “Google Maps”-en ostean begiratuta:

Lehenengo, Jonh teilatu gainean igoko da, eta “gas lakrimogenoa” botako du, hau, barruko pertsonei, lo egingo diete. Michael barruko kamarak kontrolatuko du. Trevor eta Alan, barrura sartuko dira eta mailu bat eramango dute, kristalak edo erakusleihoak apurtuko dute. Gero laurak, bi autoan sartuko dira eta aurreko lapurretan bezala egingo dute, matrikula aldaketa; Aldaketa funtzionatzen ez badu, bi lagun kontratatuko dituzte: Michael, Trevor, Alan eta Jonh bi autoan hartzen dutenean, han, hiriko urbil dagoen tunel batera abiatuko dituzte. Kontratatutako pertsona, kamioi batean egongo da tunel barruan martxan atzeko atea irekita. Hauek tunelaren barrura heltzean, autoak eta beraiek kamioi barruan sartuko dira.

Plangintza honekin lapurketa ondo aterako zaie uzte zuten.

Aste bat pasa zen; Michael, bi lapur zahar kontratatu zien kamioizko “txoferra” izateko. Den prest zegoen; Laurak bi kotxe hartu zituzten, eta bitxi-dendara abiatu ziren:

-Guztiak prest?-galdetu zuen Trevorek.-Ongi da, goaz!

Jonh teilatura igotzen zen eskaileretatik, gora heldu zenean, “gas lakrimogenoa”, aire girotuan bota zuen. Bitartean, Michael, Trevor eta Alan, denak lo zeudenean barrura sartu egin ziren. Micael, kamerak kontrolatzen hasi zen, desentxufatzen, Trevor eta Alan, bitxiko erakuslehioak apurtzen ari ziren eta bitxiak gutxinaka hartzen, ez desmontatu edo ez apurtzeko:

-Trevor, kontu hndiarekin hartu behar dituzu bitxiak!- Atentzioa deitu zion Alan Trevor-i.

-Alan, amaituta!-ohiukatu zuen Trevor- Hemendik joan aha gara!

Hirurak, irteerara hurbildu egin ziren eta sarreran zeuden guardiak armak hartu eta autora sartu ziren. Jonh, autoan itxaroten ari zegoen, gasa bota ondoren. Zoritxarrez, polizia helikoptero bat jarraitzen ari zitzaien, horrexegatik matrikula aldaketa ezin zuten egin, poliziak bere egiazko edo errealazko benetako matrikula zekizien.

Tunelera abiatu egin ziren. Polizia helikopteroa jarraitzen segitzen zien. Tunelean sartzean, Hantxe zeuden kamioiak, bat bestearen alboan. Bi autoak kamioi barrura zartu ziren, bakoitza kamioi baten barruan. Kamioiak tuneletik atera ziren, baina, Polizia helikopteroa Lapurrei ez zieten detektatzen. Poliziak, hainbat denbora ari ziren tunelean bilatzen, baina, ez zuten ezer ikusi. Bitartean, bi kamioiak beraien helmugara heldu ziren; zubi baten azpian gelditu egin ziren. Kamioiak utzi, autoak kamioitik atera zuten, eta diru guztia hartu zute. Bi langilek bere diru partea irabazi zuten, parte oso txikia. Guztira, hamar mila euro irabazi zuten.

-Hamar mila euro irabazi dugu!- oihukatu zuen Trebor-ek.

-Oso ondo atera da lapurreta hau!!- Michael.

-Non utziko ditugu kamioi hauek?- galdetu zuen Trevor-ek

-Kamioi hauek, hemen utziko ditugu- Alan-hemen inork ez du ikusten.

Lapurreta oso ondo atera zen kamioi ideiarekin. Lagunen artean, lortutako diruarekin banandu egingo dute, bi mila bostehun bakoitzeko.

Lau lagunek, Trevor, Michael, Alan eta Jonh, unibertsitatean jarraitzen zuten, nota onak ateratzen, baina inork ez zekien, lapurrak zirela. Zenbait egun pasatzean, lapurketa “hobby-a”- goraka igotzen ari zen. Trevor, armak eukitzeko eta erabiltzeko lizentzia edo baimena atera zuen; lapurretan irabazi zuenarekin, hainbat arma erosi zuen: Ganadak, sub-fusilak, fusilak…

Michaelen mugikor berria erosi zuen, eta teknologian gauza berriak ikasi zuen, nola hackeatu, hurreneko kontrola erabili mugikorrarekin… hau guztia lapurtutako diruarekin erosi zuen.

Alan eta Jonh, lapurtutako diruarekin auto indartsu bat erosi zueten.

Hau guztia, beraien azkeneko lapurretarako izango da. Hau preparatzeko diru guztia gastatu dutenez, orain gehiago nahi dute eta horretarako, banku bat lapurtzea pentsatu egin dute. Lapurreta horretan, diru asko irabaziko zuten, 4 milioi inguru.

Unibertsitatea amaitzea utzi zuten, Planguintza eta preparazioa lasaitazunez egiteko, ikasketatik urrun egoteko. Uda zen, guztiak oporretan. Berriz ere, Lau lagunek, Michaelen etxean bildu dira plangintza egiteko. Trevor arma guztiekin joan zen Michaelen etxera, Alan eta Jonh, auto berriarekin etorri ziren ere Michael-en etxera.

Lau lagunak, Michael -en etxera zeudenean, banku lapurretarako plangintza berri baterako hitz egiten ari ziren:

Lehenengo, laurok, autotik joango zarete bankura. Autoa, errepidean utziko dute, ateratzean, prestatuta edukitzeko. Banku barrura sartzean, laurok, Hor dauden pertsonei alde batera baztertu eta beste aldean dagoen gelaren atea zabaldu. Alan gelatik sartuko da, gero, bonba bat segurtasun - kaxan ipiniko du. Alan gelatik aterako da. Michael bere mugikorrarekin, urreneko kontrolarekin, bonba edetonatuko du. Ondoren, segurtasun kaxan sartuko dira dirua hartzeko. Gero, laurak bankutik aterako dira, poliziak ez badaude Autoarekin tren-geltokira joango dira eta trenaren barruan sartuko dira.

Plan hau oso arriskutzua izango da. Banku horren kameraren teknologia eta segurtasuna oso onak dira eta oso zaila zen apurtzea, deskonektatzea edo tapatzea.

Aste bat pasa zen, lau lagunak Michael-en etxean, berriz, aurkitu ziren. Michael, bere etxean zeukan lapurretan erabiliko duten tresna guztiak. Etxean zeudenean, laurak, beltzez jantzi ziren. Eskularruak ipini, bakoitzeko arma bat hartu eta gerajera jaitsi ziren autoa hartzeko.

Bankura bidea hartu zuten:

-Denak prest?!- galdetu zuen Michael-ek

-Guztiak prest gaude!- erantzun zion Jonh-ek

-Gogoratu… poliziak etortzen badira… pentsatu gabe!- Trevor

-Michael, Mugikorra prest Daukazu?- galdetu zion Trevor

-Bai… bonba, motxilan gordeta daukat, dena prest!- erantzunu zion Michael-ek

Ordua heldu zen, autoa bankuaren aurrean utzi zuten martxan ipinita. Lapurrek, atzeko atea zabal zuten beraien armak hartzeko. Bankuko sarrerara urbiltzen ari ziren. Sartzean…:

-Mundu guztia lurrera, hau lapurreta da!!- oihukatu zuen Trevorrek

Trevor, langilearengana urbildu egin zen:

-Atea zabaldu, azkar, mugitu!

Langileak, beldurrez, atea zabaldu zuen. Trevor haserretuta, buruan apuntatu zion langileari denbora asko iraun zuelako atea zabaltza:

-Ez gelditu hemen, horko gela txikian sartu!- Trevor.

-Alan, gelara sartu eta bonba ipini!- Michael.

Alan gelatik joan zen segurtasun - kaxa bilatzen. Aurkitzean, bonba atean ipini zuen eta beste lapurrak zeuden lekutara bueltatu zen. Michael, mugikorrean telefono zenbaki bat markatu ondoren,barruan zeuden bonba detonatu egin zituen. Lapurrak segurtasun - kaxan sartu ziren eta diru guztia hartzen hasi ziren azkarregi.

Lapurrak diru guztia zeukatenean, Bankuko sarrerara abiatu ziren irtetezko. Irteerara heldu zirenean, Polizia auto asko kanpoan ikusi zituen:

-Jonh, Alan, Michael; badakizue zer egin!-Ohiukatu zuen Trevorek

Lapurrek beraien armak atera zituzten, horma batzuen kontra ipini zire eta poliziak hiltzen hasi ziren gelditu barik. Minutuak pasata, polizia autorik ez ziren etortzen ikusi zuten eta beraien autorako bidean, korrika hasi ziren. Presaka, autora igo ziren, Alanek gida hartu eta tren geltokira joaten hasi ziren. Bidean, polizia auto bat beraien parean ipini ziren. Trevor eta Jonh, autoari tiroak hasi ziren ematen. Alan, polizia autoa libratzeko oportunitate bat ikusi zuen; alboko autoari bultzatu egin zion, hau errepidetik ateratzen eta zuhaitz batekin talka eginez.

Bidean, trenbidearekin batekin topo egin zuten, baina zorte txarrez trena zeharkatzen ari zen.

Michael, autoaren abiadura azkartu zuen; Trenbidera heltzean, trena pasatu zen, baina Alan, bi aldiz pentsatu gabe, trena segitzen hasi zen:

-Oso arriskutsua da hemengo bidetik autoarekin zeharkatzea- Esan zio Michael Alan-i

-Trena, hurrengo geltokian gelditzen denean gu trenaren gainean igoko gara- Alan- Hori zen plana.

Lau lapurrek, trena segitu zuten hamar minutu inguru. Geltoki batean gelditu egin zen. Alan, Michael, Jonh eta Trevor, autotik irten eta trenera igo ziren.
Laurak oso pozik sentitzen ziren, 4 milioi euro poltsikoan izanda. Baina minutu pare bat pasa zirenean, Lagunak, zerbait bi koloredun ikusi zuten hegan…